0
منو دسترسی
تاریخچه دانشگاه تهران و دانشکده فنی

دانشکده فنی و دانشگاه تهران

تاریخچه تاسیس و وضعیت کنونی

باغ جلالیه

در شمال غربی شهر تهران در سال 1312 صحرای شنزاری بود كه از جنوب به خندق شهر تهران و از شمال به تپه‌های قریه امیرآباد تا فرحزاد منتهی می‌شد. در این دشت تنها آبادی كه به چشم می‌خورد، باغ بسیار وسیعی بود كه عمارت مختصری در جنوب آن در دو طبقه ساخته شده و به درختهای كهنسال كاج احاطه می‌شد و در تمام آن اشجار میوه بسیار كاشته شده بود.

قریب به 110 سال پیش در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه در حدود 1300 هـ ق شاهزاده جلال الدوله فرزند ارشد ظل السلطان آن باغ را احداث كرده بود و از این جهت به «جلالیه» موسوم شد. مساحت این باغ در حدود 25 هكتار بود. در این منطقه نهر بزرگی احداث كرده و 50 سنگ آب از رودخانه كرج به تهران آوردند كه به بلوار كشاورز فعلی منتهی می‌شود ودر شمال آن سابقاً میدان معروف جلالیه برای انجام رژه نیروهای نظامی قرار داشته است كه بعدها پارك لاله در محل این میدان ایجاد گردید.

این باغ از قرار متر مربعی 5/4 ریال از صاحب آن خریداری شد و اولین اقدامی كه در آن به عمل آمد نصب نردة اطراف آن باغ و اراضی وسیع آن بود كه هنوز آن نردة فلزی زیبا بر جای خود باقی است.

چگونگی تأسیس دانشگاه تهران

فكر تأسیس دانشگاه از سال 1307 به وجود آمد ولی انجام آن به علت فراهم نبودن امكانات و وسایل لازم به تأخیر افتاد. در سال 1310 طرح تأسیس دانشگاه تهیه گردید و پس از تصویب به دولت ابلاغ شد تا به مرحله اجرا گذاشته شود، اما به لحاظ تغییر دولت اجرای آن عملی نگردید تا سرانجام در سال 1313 قانون تأسیس دانشگاه از تصویب مجلس شورای ملی گذشت. بر اساس مواد اول و دوم این قانون: “مجلس شورای ملی به وزارت معارف اجازه می‌دهد موسسه‌ای به نام دانشگاه برای تعلیم درجات عالیة علوم و فنون و ادبیات و فلسفه در تهران تأسیس نماید. دانشگاه دارای شعب ذیل است كه هر یك از آنها موسوم به دانشكده خواهد بود:

  • علوم معقول و منقول

  • علوم طبیعی و ریاضی

  • ادبیات و فلسفه و علوم تربیتی

  • طب و شعب و فروع آن

  • حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی

  •  فنی

علاوه بر این شش شعبه، پیش‌بینی شده بود كه دانشسرای عالی و مدارس صنایع مستظرفه ممكن است از موسسات دانشگاه محسوب شوند و نیز ممكن است مدارس و موسسات دیگری در صورت لزوم به دانشگاه منضم گردند.

به موجب این ماده، دانشسرای عالی از همان تأسیس دانشگاه به آن پیوست و چون ساختمانی برای دانشگاه آماده و موجود نبود از محل دانشسرای عالی (محل كاخ نگارستان قدیم) برای تشكیل دانشكده ادبیات و علوم استفاده شد. دانشكده‌های حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی و طب و شعب و فروع آن كه در زمان تأسیس دانشگاه وجود داشت در دو محل دیگر (اولی در عمارت كوچكی در كوچه اتابك، بین خیابانهای لاله‌زار و فردوسی كه بعداً دبیرستان ادیب در آنجا ایجاد شد و دومی در منزل مرحوم دكتر حسین معتمد واقع در خیابان آقا شیخ هادی) به كار خود ادامه دادند. اولین ساختمان دانشگاه، تالار تشریح دانشكده پزشكی بود كه كار ساخت آن در اوایل اردیبهشت 1313 شروع شد و تا اواخر دی ماه همان سال خاتمه پذیرفت.

 

نقشه عمومی دانشگاه را معمار عالی مقام فرانسوی موسوم به آندوه گدار، رئیس كل باستان‌شناسی و موزة ایران باستان و دیپلمه مدرسة عالی هنرهای زیبای پاریس طرح كرد. بر اساس این طرح، چهار خیابان خارجی و دو خیابان داخلی برای محوطه دانشگاه ایجاد شد و در اواخر زمستان 1313، در تمام این شش خیابان از دو طرف نهالهای چنار غرس گردید كه اكنون شصت ساله شده‌اند.

 

نخستین دانشكده‌ای كه بر طبق برنامه ساختمان آن شروع شد، دانشكده پزشكی بود كه كلنگ آن در صبح روز سوم خرداد 1314 به زمین زده شد و روز 24 اسفند 1316 كلیه ساختمان‌های آن دانشكده از جمله ساختمان دانشكده‌های دندانسازی و داروسازی در دو نقطه شمال شرقی و غربی ساخته و پرداخته گردید.

 

بعد از دانشكده پزشكی برنامه ساخت دو دانشكده «حقوق» و «فنی» در دستور كار قرار گرفت. چون ساختن بناهای عظیم و وسیع این دو دانشكده از طاقت اداره كوچك ساختمان وزارت معارف آن زمان خارج بود، ناچار بنای آن دو دانشكده به طور مقاطعه به شركت ساختمانی سوئدی «سانتاپ» واگذار شد.

 

طرح نقشة داخلی دانشكده حقوق به مهندس فروغی كه به تازگی بعد از تكمیل تحصیلات در مدرسة عالی هنرهای زیبای پاریس به ایران آمده بود، محول گردید.

 

نقشه دانشكده فنی را معمار فرانسوی ماكسیم سیر و طرح كرد و دو مهندس نامبرده، نظارت بر اجرای ساختمانها توسط شركت سانتاپ را بر عهده گرفتند.

 

همزمان با ساختمان عمارات دانشگاه تهران، تشكیلات آن دستگاه عظیم نیز آغاز گردید. مطالعه در طرح‌ریزی تأسیس دانشگاه به عهده كمیسیونی محول گردید كه اعضای آن عبارت بودند از:

  • حاجی سید نصرالله تقوی، (مدرس مدرسه عالی سپهسالار)
  • بدیع الزمان فروزانفر
  • غلامحسین رهنما (معلم ریاضیات دارالفنون)
  • علی اكبر دهخدا (رئیس وقت مدرسة حقوق)
  • دكتر عیسی صدیق (رئیس وقت دانشسرای عالی)
  • دكتر رضازاده شفق
  • دكتر امیر علم
  • دكتر لقمان الدوله ادهم

 

علاوه بر این افراد، علی‌ اصغر حكمت وزیر معارف وقت و نخستین رئیس دانشگاه تهران و دكتر علی اكبر سیاسی كه مسئول و مباشر مستقیم سازمان دانشگاه در وزارت معارف بود، به حكم وظیفه شركت می‌كردند. این جمع برگزیده، كمیسیون طرح‌ریزی و شالوده‌بندی دانشگاه جدیدالتأسیس را تشكیل می‌دادند. این كمیسیون از اواخر سال 1312 شروع به كار كرد و میرزا محمد علی خان گركانی رئیس ادارة تقاعد (باز نشستگی) كه از مدیران مطلع و آگاه مسائل استخدامی بود، بر آن جمع افزوده شد.

 

عاقبت در نتیجه چند ماه مشورت و مطالعه، حاصل بررسی آن كمیسیون به صورت لایحه قانونی در آمد كه بنام "لایحه قانون تأسیس دانشگاه" در اسفند 1312 به مجلس شورای ملی پیشنهاد گردید و در تاریخ 8 خرداد ماه 1313 به تصویب این مجلس رسید.

دانشسرای عالی

 

نخستین موسسه تربیت معلم برای مدارس ابتدایی در زمان وزارت میرزا احمد خان بدر(نصیرالدوله) تحت عنوان"دارالمعلمین مركزی" در سال 1298 هجری شمسی تأسیس شد.

این موسسه در آغاز دو كلاس داشت، یكی كلاسهای ابتدایی و دیگری كلاسهای عالی. مقصود از كلاس ابتدایی، تربیت شاگردان برای تدریس در مدارس ابتدایی بود كه بعدها "دانشسرای مقدماتی" جای آن را گرفت. كلاس عالی نیز جهت تربیت معلم برای دبیرستانها بود كه در سالهای بعد "دانشسرای عالی" جایگزین آن شد. ریاست دارالمعلمین مركزی با میرزا ابوالحسن‌خان فروغی بود. بعلت ازدیاد مدارس ابتدایی و متوسطه در تهران و شهرستانها احتیاج به معلمان تربیت شده رو به افزایش گذاشت و همین نیاز بود كه موجب شد در مهرماه سال 1307 وزیر معارف وقت یحیی قره گوزلو (اعتماد الدوله) دارالمعلمین مركزی را به دارالمعلمین عالی تبدیل نماید. دارالمعلمین عالی ابتدا در همان محل دارالمعلمین مركزی تشكیل شد و اساسنامه و برنامة تحصیلات آن نیز به تصویب شورای عالی معارف رسید و در 21 آذرماه 1308 برای اعطاء كمك هزینة تحصیلی به محصلان دارالمعلمین عالی و ترتیب استخدام آنان پس از پایان تحصیل و همچنین تشكیلات اداری و تعلیماتی دارالمعلمین قانونی ازمجلس شورای ملی گذشت.

 

دارالمعلمین عالی به موجب اساسنامه مصوب به دو قسمت علمی وادبی تقسیم شد قسمت ادبی آن شامل دو شعبه: فلسفه و ادبیات فارسی و تاریخ و جغرافیا و قسمت علمی آن شامل سه شعبه: طبیعی، ریاضی ـ فیزیك و شیمی شد. چون معلم برای تدریس همة مواد درسی دارالمعلمین عالی در ایران یافت نمی‌شد، از فرانسه چند نفر معلم استخدام شدند و به تدریج برنامه‌های آموزشی دارالمعلمین تكمیل شد ولی بعلت ازدیاد تعداد دانشجویان، این مؤسسه از محل سابق خود به باغ قوام الدوله در انتهای خیابان شاهپور سابق انتقال یافت.

 

در فروردین سال 1311 دكتر عیسی صدیق از طریق وزارت معارف به ریاست دارالمعلمین عالی انتخاب شد و چون هدف او تكمیل این مؤسسه آموزش عالی بود در بدو امر درصدد برآمد محل مناسب و ثابتی برای آن تعیین كند، با شرایطی كه بتوان آزمایشگاه، كتابخانه و كلاس كافی برای تحقق هدفهای دارالمعلمین عالی در آن به وجود آورد. بهمین جهت به پیشنهاد ایشان وتصویب وزارت معارف از تیرماه 1311 دارالمعلمین عالی به ساختمان “نگارستان” منتقل شد و در سال 1312 نام دارالمعلمین عالی به “دانشسرای عالی” تغییر یافت. در زمان تصدی عیسی صدیق دانشسرای عالی تحول سریعی پیدا كرد و با استخدام استادان ایرانی دیگری كه تحصیلات خود را در خارج انجام داده بودند برای اولین بار موضوعهایی مانند مبانی تعلیمات متوسطه، اصول آموزش و پرورش، فلسفة آموزش و پرورش، تاریخ آموزش و پرورش، جامعه شناسی از لحاظ آموزش و پرورش و روان شناسی پرورشی به كلیة داوطلبان شغل دبیری در دانشسرای عالی تدریس شد. ضمناً كارهای فوق برنامه به صورت انجمن نگارش و سالنامه، انجمن نطق و خطابه، انجمن نمایش و موسیقی، انجمن ورزش و غیره در دانشسرای عالی به صورت اجرا در آمد.

 

بعد از تأسیس دانشگاه تهران در سال 1313 بخش ادبی دانشسرای عالی تبدیل به دانشكده ادبیات و بخش علمی آن تبدیل به دانشكده علوم شد. در این موقع دانشسرای‌ عالی گرچه در ظاهر وجود داشت ولی عملاً استقلال خود را از دست داد. در این دوره از تحول دانشسرای عالی، دانش آموزانی كه دیپلم كامل متوسطه در دست داشتند. در امتحانات ورودی دانشكده‌های ادبیات و علوم شركت می‌كردند و پس از پذیرفته شدن در یكی از این دو دانشكده آنهایی كه داوطلب شغل دبیری بودند امتحانات مخصوص دانشسرای عالی را كه معمولاً شامل امتحان هوش، زبان فارسی، زبان خارجه و معاینة پزشكی میشد می گذرانیدند و پذیرفته شدگان ضمن سپردن تعهد پنج ‌سال خدمت دبیری، مبلغی به عنوان كمك هزینة تحصیلی دریافت می‌كردند. این دانشجویان علاوه بر دروسی كه دانشجویان دانشكده‌های ادبیات و علوم داشتند می‌بایستی در جلسات دروس تعلیم و تربیت شركت كرده و امتحانات این مواد را با موفقیت بگذرانند.

از سال 1321 تا سال 1334 تصدی ریاست دانشسرای عالی و دانشكده ادبیات با علی‌اكبر سیاسی بود و در پائیز سال 1334 پس از شور و بحث در كمیسیونهای متعدد دانشسرای عالی از دانشكده‌های ادبیات و علوم ، مجزا گردید و از روز ششم آبان 1334 دوره دیگری از فعالیت خود را آغاز كرد. در تاریخ هفدهم آذرماه 1338 قانون سازمان و استقلال دانشسرای عالی از تصویب مجلسین گذشت و دانشسرای عالی بصورت مؤسسة مستقلی در آمد.

در سال 1342 طبق ماده واحده‌ای كه از تصویب هیئت وزیران گذشت دانشسرای عالی منحل شد و بجای آن سازمان تربیت معلم و تحقیقات تربیتی به وجود آمد

 

 

 

دانشكده فنی در حال حاضر

مجموعه دانشكده فنی دانشگاه تهران هرچند عنوان دانشكده را دارد اما به لحاظ وسعت فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی و تنوع زمینه‌ای تخصصی، تعداد اعضای هیئت علمی و دانشجویان در مقاطع مختلف تحصیلی معادل بزرگترین دانشگاه های صنعتی كشور می باشد.

همگام با ریاست دانشكده فنی، معاونت های آموزشی، پژوهشی، اداری و مالی،دانشجویی و فرهنگی ، برنامه‌ریزی و نظارت و تحصیلات تكمیلی بعنوان بازوهای اجرایی ریاست، وظیفه نظارت، پیگیری وسیاستگزاری را هماهنگ با دیگر اركان دانشكده بعهده دارند.

گروه های آموزشی و پژوهشی دانشكده هر یك وظیفه آموزش و تربیت مهندسین و متخصصین در رشته های خاص و انجام پژوهش های بنیادی در مرزهای دانش و تحقیقات كاربردی را بعهده دارند و با برخورداری از توان بالای علمی و بهره‌گیری از استادان مجرب و كارآزموده این وظیفه را به نحو احسن انجام می دهند.

همگام با برخي تغييرات صورت گرفته در ساختار دانشگاه تهران، در سال 1384 ه.ش، دانشکده فني به  "پرديس دانشکده‌هاي فني" تغيير نام داد و هم اکنون حدود 7500 دانشجو در هشت دانشکده مهندسي(برق و کامپيوتر، شيمي، صنايع و سيستم‌ها، عمران، متالورژي و مواد، معدن و مکانيک) و دو گروه آموزشي (نقشه برداري و علوم پايه مهندسی) و استفاده از دانش 338 نفر عضو هيأت علمي، هم‌چنان به رسالت خود در زمينه آموزش مستعدترين جوانان کشور ادامه مي دهد.

آمار دانشجويان پرديس در نيمسال اول سال تحصيلی 93-1392، در مقطع کارشناسي 3959 دانشجو، در مقطع کارشناسي ارشد 2694 دانشجو و در مقطع دکتري 634 دانشجوست و با اين وصف، بزرگ‌ترين بخش تحصيلات تکميلي دانشگاه تهران، در دانشکده فني مشغول فعاليت است.

پرديس دانشکده‌هاي فني، علاوه بر دو مجموعه‌اي که در تهران (پرديس مرکزي در خيابان انقلاب و پرديس شماره 2 در خيابان کارگر شمالي) در اختيار دارد، دو مجموعه آموزشي نيز در شمال کشور دارد:

دانشکده فني کاسپين واقع در رضوانشهر استان گيلان، که در سال 1375 براي تأمين نياز علمي کارخانه چوکا (چوب و کاغذ ايران) گشايش يافت و اولين پذيرش دانشجوي خود را در نيمسال اول سال تحصيلي 76-75 با پذيرش 25 دانشجو آغاز کرد و هم اکنون در دو رشته مهندسي شيمي و مهندسي صنايع در دو مقطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد دانشجو مي پذيرد.

دانشکده فني فومن واقع در شهرستان فومن استان گيلان، که در سال 1388 آغاز به پذيرش دانشجو کرد. اين دانشکده، با نيت خير و همت بلند يکي از فارغ التحصيلان موفق دانشکده فني، آقاي مهندس سيدعباس موسوي رهپيما (دانش‌آموخته رشته مهندسي شيمي سال 1341) ساخته و وقف دانشکده فني دانشگاه تهران شد و در حال حاضر، در سه رشته مهندسي نفت، مهندسي شيمي و مهندسي صنايع در مقطع کارشناسی و دو رشته مهندسی شيمی و مهندسی صنايع در مقطع کارشناسی‌ارشد، دانشجوي شاغل به تحصيل دارد.

 

 

دانشکده مهندسی برق و کامپيوتر

   در بدو تاسیس دانشکده فنی در سال 1313 رشته مهندسی برق، یکی از چهار رشته اصلی آن بود که نخستین فارغ‌التحصیلان آن در سال 1317 ، 7 نفر بودند. در سال 1320، دانشجويان از محل اولیه تحصيل که «دارالمعلمین عالی» بود، به محل فعلی دانشکده فنی انتقال یافتند و بعدها با ترکيب اين رشته و رشته مهندسی مکانيک، «گروه الکترومکانيک» تشکيل شد. تا سال 1340، این شعبه از دانشکده فنی، هم‌چنان با نام «گروه الکترومکانیک» شناخته می‌شد، اما در این سال و با جداشدن رشته مهندسی برق از مهندسی مکانیک، به «گروه برق و الکترونیک» تغییر نام و ساختار یافت.

این گروه، بعدها با اضافه شدن گرایش «مهندسی کامپیوتر» به «گروه مهندسی برق و کامپیوتر» تغییر نام داد و در سال 1384 و با تغییر ساختار دانشکده فنی به «پردیس»، به «دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر» تغییر نام و ساختار یافت. دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، هم‌اکنون در دو ساختمان در پردیس 2 دانشکده‌های فنی (ساختمان قدیم و ساختمان جدیدی که در سال 1388 افتتاح شد) مستقر است.

اعضای هیات علمی، دانشجویان و مقاطع تحصیلی

   دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، هم‌اکنون با بهره‌گیری از 82 عضو هیات‌علمی شامل 19 استاد، 17 دانشیار، 44 استادیار و 2 مربی، عهده‌دار تربیت مهندسین جوان کشور در رشته‌های مهندسی برق و کامپيوتر و گرایش‌های وابسته می‌باشد.

تعداد دانشجویان این دانشکده در سال جاری تحصيلی، 1863 دانشجو، شامل 973 دانشجو در مقطع کارشناسی، 695 دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و 195 دانشجو در مقطع دکتری است.

سایر اطلاعات

   این دانشکده به لحاظ سرآمد بودن در فعالیت‌های علمی، آموزشی و پژوهشی و رعایت استانداردهای جهانی مرجع در آموزش، پژوهش و تحقیقات علمی مهندسی، بر اساس تصویب وزارت علوم، تحقيقات و فناوری، دارای 3 قطب علمی «سیستم‌های الکترومغناطیسی کاربردی»، «نانو الکترونیک» و «کنترل و پردازش هوشمند» می‌باشد.

علاوه بر فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی معمول و فعالیت قطب‌های علمی مذکور، این دانشکده، هم اکنون 95 آزمایشگاه تحقیقاتی و آموزشی را در اختیار دارد که اساتید و دانشجویان در این آزمایشگاه‌ها به تحقیق، پژوهش و آموزش اشتغال دارند.

سایت دانشکده مهندسی برق: ece.ut.ac.ir

 

 

دانشکده مهندسی مکانيک

    در بدو تاسیس دانشکده فنی در سال 1313 رشته مهندسی مکانیک، یکی از چهار رشته یا شعبه اصلی آن بود که نخستین فارغ‌التحصیلان آن در سال 1317، 9 نفر بودند. این رشته پس از تاسیس، مدتی با رشته مهندسی برق، گرایش جدیدي به نام «الکترومکانیک» را تشکیل داد و مجدداً مجزّا از این گروه، به عنوان «گروه مهندسی مکانیک» به فعالیت خود ادامه داد.

   این گروه نیز، همزمان با تغییر ساختار دانشکده فنی به «پردیس دانشکده‌های فنی» در سال 1384، به «دانشکده مهندسی مکانیک» تغییر نام و ساختار یافت.

   این دانشکده، هم اکنون در ساختمان اصلی خود در پردیس 2 دانشکده‌های فنی مستقر است و ساختمان جدیدی نیز برای آن در کنار ساختمان اصلی در حال ساخت است.

اعضای هیات‌علمی، دانشجویان و مقاطع تحصیلی

   دانشکده مهندسی مکانیک، هم اکنون با بهره‌گیری از 46 عضو هیات علمی، شامل 12 استاد،10 دانشیار، 21 استادیار و3 مربی، عهده‌دار تربیت مهندسین جوان کشور در زمينه مهندسی مکانيک و گرایش‌های وابسته می‌باشد.

تعداد دانشجویان این دانشکده در سال جاری تحصيلی، 910 دانشجو، شامل 506 دانشجو در مقطع کارشناسی، 336 دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و 68 دانشجو در مقطع دکتری است.

سایر اطلاعات

   به دلیل سوابق و فعالیت‌های این دانشکده در حوزه آموزش و پژوهش و نیز رعایت استانداردهای جهانی و مرجع آموزش و تحقیقات مهندسی، بر اساس تصویب وزارت علوم، تحقيقات و فناوری، دارای 2 قطب علمی «کاربرد روش‌های علمی و هوشمند در مهندسی مکانیک» و «طراحی و بهینه‌سازی سیستم‌های انرژی» است.

علاوه بر فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی معمول و فعالیت قطب‌های علمی مذکور، این دانشکده، هم اکنون 13 آزمایشگاه تحقیقاتی و آموزشی را در اختیار دارد که اساتید و دانشجویان در این آزمایشگاه‌ها به تحقیق، پژوهش و آموزش اشتغال دارند.

 

 

گروه مهندسی نقشه برداری

   رشته مهندسی نقشه‌برداری، تا سال‌ها به عنوان بخشی از گروه مهندسی عمران و تحت نظر این گروه بود. در سال 1367 و به دلیل توسعه نیازهای تخصصی کشور در زمینه آموزش مهندسی نقشه‌برداری، «گروه مهندسی نقشه‌برداری» رسماً در دانشکده فنی تاسیس گردید. این گروه که ابتدا با پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد کار خود را آغاز نمود، هم اکنون در هر سه مقطع کارشناسی، کارشناسی‌ارشد و دکتری پذیرش دانشجو دارد و به لحاظ نوع فعالیت تخصصی، اعضای هیات علمی و فعالیت‌های پژوهشی، یکی از گروه‌های برتر آموزش نقشه‌برداری در سطح کشور می‌باشد.

این گروه، هم اکنون در بخشی از ساختمان مرکزی پردیس 2 دانشکده‌های فنی مستقر می‌باشد.

اعضای هیات علمی، دانشجویان و مقاطع تحصیلی

      گروه مهندسی نقشه‌برداری، هم‌اکنون با بهره‌گیری از 16 عضو هیات علمی، شامل 1 استاد،6 دانشیار و 9 استادیار، عهده‌دار تربیت مهندسین جوان کشور در زمينه مهندسی نقشه‌برداری و گرایش‌های وابسته می‌باشد.

تعداد دانشجویان این گروه در سال جاری تحصيلی، 355 نفر، شامل 176 دانشجو در مقطع کارشناسی، 135 دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و 44 دانشجو در مقطع دکتری است.

سایر اطلاعات

   به لحاظ فعالیت‌های تخصصی و توانمندی‌های این گروه در رشته مهندسی نقشه‌برداری، بر اساس تصویب وزارت علوم، تحقيقات و فناوری، این گروه هم اکنون دارای یک قطب علمی به نام «مهندسی نقشه‌برداری و مقابله با سوانح طبیعی» می‌باشد.

   علاوه بر فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی معمول و فعالیت قطب‌علمی مذکور، این گروه، هم اکنون 6 آزمایشگاه تحقیقاتی و آموزشی را در اختیار دارد که اساتید و دانشجویان در این آزمایشگاه‌ها به تحقیق، پژوهش و آموزش اشتغال دارند.

 سایت دانشکده مهندسی نقشه برداري: sureng.ut.ac.ir

 

 

دانشکده مهندسی متالورژی و مواد

   در بدو تاسیس دانشکده فنی در سال 1313،  رشته مهندسی معدن یکی از چهار رشته  اصلی آن بود. در سال 1346، رشته «مهندسی معدن» به رشته «مهندسی معدن و ذوب فلزات» که به نوعی در بردارنده گرایش متالورژی و مواد هم بود، تغییر یافت. در سال 1350، گرایش «مهندسی متالورژی» از گروه مهندسی معدن جدا شد و گروه جدیدی را به همین نام تشکیل داد که فارغ‌التحصیلان آن پس از 5 سال تحصيل، مدرک کارشناسی ارشد را کسب مي‌کردند.

   در سال 1358 دوره تحصیلی از پنج سال به چهار سال کسر یافت و دوره کارشناسی متالورژی و نیز دوره کارشناسی ارشد ناپیوسته آن آغاز شد. در سال 1377 نیز پذیرش دانشجوی دکتری در گروه مهندسی متالورژی آغاز گردید.

   در سال 1384 و با تغییر ساختار دانشکده فنی به «پردیس»، «گروه مهندسی متالورژی و مواد» نیز به «دانشکده مهندسی متالورژی و مواد» تغییر نام و ساختار یافت. این دانشکده هم اکنون در ساختمان اصلی آن در پردیس 2 دانشکده‌های فنی مستقر است.

اعضای هیات علمی، دانشجویان و مقاطع تحصیلی

   دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، هم‌اکنون با بهره‌گیری از 33 عضو هیات علمی شامل 15 استاد، 9 دانشیار، 8 استادیار و 1 مربی، عهده‌دار تربیت مهندسین جوان کشور در رشته مهندسی متالورژی و مواد و گرایش‌های وابسته می‌باشد.

   تعداد دانشجویان این دانشکده در سال جاری تحصيلی، 513 نفر، شامل 243 دانشجو در مقطع کارشناسی، 221 دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و 49 دانشجو در مقطع دکتری است.

سایر اطلاعات

    به دلیل فعالیت‌های متمرکز و سوابق قابل توجه این دانشکده در حوزه پژوهش و آموزش، بر اساس تصویب وزارت علوم، این دانشکده هم اکنون دارای دو قطب علمی «فرآوری و شناسایی مواد با کارآیی بالا» و «پوشش‌ها و حفاظت از خوردگی در صنایع» است.

   علاوه بر فعالیت این دو قطب، این دانشکده هم اکنون 32 آزمایشگاه تحقیقاتی و آموزشی را در اختیار دارد که اساتید و دانشجویان در این آزمایشگاه‌ها به تحقیق، پژوهش و آموزش اشتغال دارند.

 

 

دانشکده مهندسی صنايع

   رشته مهندسی صنایع در ایران، رشته‌ای نسبتا نوآمد و جوان تلقی می‌شود. بر همین اساس و با توجه به نیاز کشور در این حوزه، «گروه مهندسی صنایع» دانشکده فنی دانشگاه تهران در سال 1374 و با پذیرش نخستین گروه دانشجویان در مقطع کارشناسی ارشد فعالیت خود را آغاز کرد. پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی نیز در سال 1381 به فعالیت های این گروه اضافه شد و در سال 1387، پذیرش دانشجو مقطع دکتری هم در این گروه آغاز گردید. این گروه، تا سال 1391 به عنوان «گروه مهندسی صنایع » فعالیت می‌نمود، اما در این سال و بر اساس مصوبه دانشگاه تهران، تغییر ساختار این گروه به «دانشکده مهندسی صنایع» به تصویب رسید.

این دانشکده هم اکنون در بخشی از ساختمان مرکزی پردیس 2 دانشکده‌های فنی مستقر می‌باشد.

اعضای هیات علمی، دانشجویان و مقاطع تحصیلی

   دانشکده مهندسی صنایع، هم اکنون با بهره‌گیری از 19 عضو هیات علمی شامل 5 استاد، 4 دانشیار و 10 استادیار، عهده‌دار تربیت مهندسین جوان در رشته مهندسی صنایع و گرايش‌های وابسته می‌باشد.

   تعداد دانشجویان این دانشکده در سال جاری تحصيلی446 دانشجو شامل: 149 دانشجو در مقطع کارشناسی ، 263 دانشجو در مقطع کارشناسی‌ارشد و 34 دانشجو در مقطع دکتری است.

سایر اطلاعات

   این دانشکده علاوه بر فعالیت‌های معمول آموزشی، هم اکنون 4 آزمایشگاه تحقیقاتی و آموزشی در اختیار دارد که اساتید و دانشجویان در این آزمایشگاه‌ها به تحقیق، پژوهش و آموزش اشتغال دارند.

سایت دانشکده مهندسی صنایع: indeng.ut.ac.ir 
جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره دانشکده صنایع اینجا را کلیک کنید

 

دانشکده مهندسی معدن

   در بدو تاسیس دانشکده فنی دانشگاه تهران در سال 1313، رشته مهندسی معدن با عنوان رشته «کان» یکی از رشته‌های اصلی آن بود که نخستین فارغ‌التحصیلان آن در سال 1317، 4 نفر بودند. این رشته، در سال 1342 به «گروه آموزشی معدن، زمین‌شناسی و نفت» وابسته شد و تا سال 1346 زیر مجموعه این گروه بود. در این سال، گروه جدیدی به نام «گروه آموزشی معدن و ذوب فلزات» تاسیس شد که البته گرایش و رشته مهندسی متالورژی و مواد را هم شامل می‌شد. در سال 1350 و با تفکیک گرایش «ذوب فلزات» از آن، «گروه مهندسی معدن» به صورت مستقل تاسیس شد و تا سال 1384 با همین عنوان فعالیت می‌نمود.

   در سال 1384 و همزمان با تغییر ساختار دانشکده فنی دانشگاه تهران به « پردیس»، اين گروه نيز به «دانشکده مهندسی معدن» تغییر نام و ساختار یافت.

   این دانشکده هم اکنون در ساختمان اصلی خود در پردیس 2 دانشکده‌های فنی مستقر است.

اعضای هیات علمی، دانشجویان و مقاطع تحصیلی

   دانشکده مهندسی معدن، هم اکنون با بهره‌گیری از 20 عضو هیات علمی ، شامل 5 استاد، 4 دانشیار، 8 استادیار و 3 مربی، عهده‌دار تربیت مهندسین جوان کشور در رشته مهندسی معدن و گرایش‌های وابسته می‌باشد.

   تعداد دانشجویان این دانشکده در سال جاری تحصيلی، 413 نفر شامل:252 دانشجوی کارشناسی، 122 دانشجوی کارشناسی ارشد و 39 دانشجو در مقطع دکتری است.

سایر اطلاعات

   این دانشکده علاوه بر فعالیت‌های معمول آموزشی، هم اکنون  16 آزمایشگاه تحقیقاتی و آموزشی را در اختیار دارد که اساتید و دانشجویان در این آزمایشگاه‌ها به تحقیق، پژوهش و آموزش اشتغال دارند.

سایت دانشکده مهندسی معدنmineng.ut.ac.ir

 

 

دانشکده مهندسی عمران

   این دانشکده، با نام «شعبه راه و ساختمان» در سال 1313 و همزمان با تاسیس دانشکده فنی دانشگاه تهران تاسیس شد و نخستین گروه فارغ‌التحصیلان آن، که 12 نفر بودند، در سال 1317 به عنوان نخستین مهندسان راه و ساختمان کشور معرفی شدند. تحولات چندانی در کار این گروه در پیش از انقلاب رخ نداد، اما پس از بازگشایی دانشگاه‌ها در سال 1361، رشته «مهندسی راه و ساختمان» به «مهندسی عمران» تغییر نام داد. سال‌ها بعد، رشته مهندسی نقشه‌برداری نیز در دانشکده فنی از این گروه جدا شد و رشته جدیدی را تشکيل داد. در سال 1384 و همزمان با تغییر ساختار دانشکده فنی به «پردیس»،«گروه مهندسی عمران نیز به «دانشکده مهندسی عمران» تغییر نام و ساختار یافت.

 این دانشکده، هم چنان در ساختمان اصلی دانشکده فنی واقع در پردیس مرکزی دانشکده‌های فنی مستقر است.

اعضای هیات علمی، دانشجویان و مقاطع تحصیلی

   دانشکده مهندسی عمران، هم اکنون با بهره‌گیری از 51 عضو هیات علمی شامل: 11 استاد، 13 دانشیار، 26 استادیار و 1 مربی عهده‌دار تربیت مهندسین جوان کشور در رشته مهندسی عمران و گرایش‌های وابسته می‌باشد.

   تعداد دانشجویان این دانشکده در سال جاری تحصيلی،951 نفر شامل: 443 دانشجو در مقطع کارشناسی، 401 دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و 107 دانشجو در مقطع دکتری است.

سایر اطلاعات

    این دانشکده به لحاظ مشارکت فعال در عرصه‌های سازندگی و عمران کشور و نیز رعایت استانداردهای جهانی و مرجع در آموزش، پژوهش و تحقیقات علمی مهندسی، بر اساس تصویب وزارت علوم، دارای «قطب علمی مهندسی و مدیریت زیر ساخت‌ها» می‌باشد.

   علاوه بر فعالیت‌های آموزشی و فعالیت قطب علمی مذکور، این دانشکده هم اکنون 10 آزمایشگاه تحقیقاتی و آموزشی را در اختیار دارد که اساتید و دانشجویان در این آزمایشگاه‌ها، به تحقیق، پژوهش و آموزش اشتغال دارند.

 

 

 

گروه علوم مهندسی

    گروه آموزشی علوم‌پایه مهندسی، یکی از قدیمی‌ترین گروههای موجود در دانشکده فنی بود که وظیفه اصلی آن، ارایه دروس عمومی و علوم‌پایه برای دانشکده‌ها و گروه‌های دیگر در دانشکده بود. در واقع، کلیه دانشجویان کارشناسی، دروس علوم پایه و عمومی خود را در این گروه می‌گذرانند که به طور متوسط، سه نیمسال اول تحصیلی آنان را در بر می‌گرفت.

   با توجه به رسالت این گروه و با توجه به اینکه گرایش تازه‌تری برای تقویت آموزش علوم پایه مهندسی مورد نظر مدیران و مسئولان دانشکده فنی بود، از سال 1387، گروه علوم پایه مهندسی به «گروه علوم مهندسی» با رسالتی جامع‌تر از آموزش دروس علوم‌پایه، تغییر نام و ساختار یافت. با اين افق تازه، مهندسين تربيت يافته در رشته علوم مهندسی، قادر می‌شوند با برخورداري از دانش علوم پايه قوي و درك عميق از فنون و روش‌هاي مهندسي، امر هدايت و اجراي پژوهش‌هاي صنعتي بين رشته‌اي را عهده‌دار شوند.

هم اکنون گروه علوم مهندسی دانشکده فنی، با چهار گرایش اصلی و دوازده خوشه تخصصی، برای اولین بار در ایران، گرایش‌های اصلی این رشته، علوم مهندسی محاسباتی، ریاضی مهندسی، فیزیک مهندسی و علوم مهندسی زیست محیطی می‌باشد.

اعضای هیات علمی، دانشجویان و مقاطع تحصیلی

   گروه علوم مهندسی، هم اکنون با بهره‌گیری از 20 عضو هیات علمی شامل: 1 استاد، 2 دانشیار، 14 استادیار و 3 مربی عهده‌دار تربیت مهندسین جوان کشور در رشته علوم مهندسی می‌باشد.

علاوه بر آموزش دروس علوم پايه و عمومی به دانشجويان همه رشته‌هاي دانشکده فنی، تعداد دانشجویان خاص گروه علوم مهندسی در سال جاری تحصيلی،180 نفر شامل: 128 دانشجو در مقطع کارشناسی و 52دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد است.

سایر اطلاعات

       علاوه بر فعالیت‌های معمول آموزشی، این گروه هم اکنون 3 آزمایشگاه تحقیقاتی و آموزشی را در اختیار دارد که اساتید و دانشجویان در این آزمایشگاه‌ها، به تحقیق، پژوهش و آموزش اشتغال دارند.

 

 

 

دانشکده مهندسی شيمی

   اگرچه رشته مهندسی شیمی صنعتی، طبق اساسنامه دانشکده فنی، می‌بایست یکی از رشته‌های پنج‌گانه اولیه آن باشد، اما این رشته سال‌ها بعد در دانشکده فنی تاسیس شد و نخستین فارغ‌التحصیلان آن در سال 1325 به تعداد 8 نفر فارغ التحصیل شدند. در طول سال‌ها فعالیت این رشته، متخصصان بسیاری در صنایع شیمیایی معدنی، گاز، نفت ، صنایع غذایی و پلیمر در اين دانشکده تربیت شده‌اند.

   گروه مهندسی شیمی با تربیت متخصصان ممتاز، به خصوص در صنعت نفت، خدمات شایانی به کشور انجام داده و موفق شده است انستیتو مهندسی نفت را برای تربیت نیروهای متخصص صنایع نفت و انجام پژوهش‌های لازم در اين صنعت، در سال 1379 با همکاری وزارت نفت راه‌اندازی نماید.

   هم چنین راه‌اندازی «دانشکده فنی کاسپین» برای تربیت نیرو در زمینه صنایع سلولزی، از فعالیت‌های برجسته دیگر این گروه بوده است و دانشکده فنی فومن نيز، در سال 1389 تاسیس و با توجه به رشته‌های اوليه ارايه شده در آن، به اين دانشکده پيوست.

   این گروه نیز، همزمان با تغییر ساختار دانشکده فنی به «پردیس» در سال 1384، به «دانشکده مهندسی شيمی» تغییر نام و ساختار یافت. این دانشکده، هم اکنون در ساختمان اصلی دانشکده فنی در دانشگاه تهران واقع است.

اعضای هیات علمی، دانشجویان و مقاطع تحصیلی

   دانشکده مهندسی شيمی، هم اکنون با بهره‌گیری از 51 عضو هیات علمی شامل: 13 استاد، 10دانشیار، 26 استادیار و 2 مربی عهده‌دار تربیت مهندسین جوان کشور در رشته مهندسی شيمی و گرایش‌های وابسته است. تعداد دانشجویان این دانشکده در سال جاری تحصيلی با لحاظ کردن دانشجويان دانشکده‌های فنی فومن و کاسپين که زير‌ مجموعه اين دانشکده به حساب مي‌آيند، 1656 نفر، شامل 1089 دانشجو در مقطع کارشناسی،  469 دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و 98 دانشجو در مقطع دکتری است.

سایر اطلاعات

   این دانشکده به لحاظ سرآمد بودن در فعالیت‌های علمی، آموزشی و پژوهشی و رعایت استانداردهای جهانی مرجع در آموزش، پژوهش و تحقیقات علمی مهندسی، بر اساس تصویب وزارت علوم، تحقيقات و فناوری، دارای  قطب علمی «فرآوری نفت و گاز» می‌باشد.

علاوه بر فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی معمول و فعالیت قطب‌ علمی مذکور، این دانشکده، هم اکنون 28 آزمایشگاه تحقیقاتی و آموزشی را در اختیار دارد که اساتید و دانشجویان در این آزمایشگاه‌ها به تحقیق، پژوهش و آموزش اشتغال دارند.

سایت دانشکده مهندسی شیمی: cheeng.ut.ac.ir

روسای دانشكده فنی

روسای دانشکده فنی از زمان تأسیس تاکنون و مدت ریاست آنان به شرح زیر می باشد؛

 

دكتر محمود حسابی

1314 - 1313

غلامحسين رهنما

1324 - 1314

مهندس مهدی بازرگان

1330 - 1324

مهندس عبدالحسين خليلی

1333 - 1331

مهندس عبدالله رياضی

1342 - 1333

مهندس رضا گنجه‌ای

1344 - 1342

دكتر غلامعلی بازرگان ديلمقانی

1346 - 1344

مهندس محمد مظفر زنگنه

1347 - 1346

دكتر امير بدخشان

1350 - 1348


مهندس ايرج شمس ملك آرا

1351 - 1350

دكتر مصطفی مزينی

1352 - 1351

دكتر اميرمنصور ميری

1357 - 1352

دكتر عبدالله استاد حسينی

1360 - 1357

دكتر ناصر منيری

1361 - 1360

مهندس سجاد هاشمی

1363 - 1361

دكتر احمد فيض ديزجی

1364 - 1363

دكتر محمد رحيميان

1368 - 1364

دكتر رسول ميرقادری

1370 - 1368

دكتر مجتبی شريعتی نياسر

1374 - 1370

دكتر محمود موسوی مشهدی

1377  -  1374

دكتر رضا فرجی دانا

1381 - 1377

دكتر محمود نيلی احمدآبادی

1388 - 1381

دكتر محمود کمره ای

1388 1395

 

 

دکتر ناصر سلطانی

1395 تاکنون

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0%