بازگشایی کلاسهای بازسازیشده دانشکده مهندسی عمران دانشگاه تهران
بازگشایی کلاسهای بازسازیشده دانشکده مهندسی عمران دانشگاه تهران؛ جلوهای از همدلی و مسئولیتپذیری دانشآموختگان
بازگشایی کلاسهای بازسازیشده دانشکده مهندسی عمران دانشگاه تهران؛ جلوهای از همدلی و مسئولیتپذیری دانشآموختگان
مراسم رونمایی و بهرهبرداری از کلاسهای بازسازیشده دانشکده مهندسی عمران دانشگاه تهران، روز چهارشنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۵، با حضور جمعی از استادان، دانشآموختگان و اعضای کانون مهندسین فارغالتحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران برگزار شد. این اقدام ارزشمند، حاصل مشارکت و حمایت جمعی از دانشآموختگان بود که با هدف بهسازی فضای آموزشی دانشکده و در عین حال، حفظ اصالت تاریخی و هویت معماری آن به انجام رسید.
در این طرح، کلاسهای ۱۰۳ و ۱۰۴ با مشارکت و همت جمعی از دانشآموختگان ورودی سال ۱۳۶۴ رشته مهندسی عمران و کلاس ۱۵۷ با حمایت و پشتیبانی آقای دکتر سلطانمحمدی، از دانشآموختگان ورودی سال ۱۳۵۲ رشته راه و ساختمان، بازسازی و تجهیز شدند. این اقدام، نمونهای از تداوم پیوند میان دانشکده و دانشآموختگان آن و نشاندهنده ظرفیت ارزشمند مشارکت فارغالتحصیلان در ارتقای محیط آموزشی و حفظ سرمایههای تاریخی دانشگاه است.
تأکید بر نقش دانشآموختگان در پشتیبانی از دانشکده
در آغاز مراسم، پس از گفتوگوهای دوستانه میان حاضران، دکتر هروی، رئیس دانشکده مهندسی عمران دانشگاه تهران، با اشاره به اهمیت حمایت دانشآموختگان و کانون از دانشکده، بر نقش این همراهی در تقویت ظرفیتهای آموزشی و حفظ پویایی مجموعه تأکید کرد. مشارکت فارغالتحصیلان در بازسازی فضاهای آموزشی، علاوه بر بهبود امکانات مورد استفاده دانشجویان، زمینهساز تقویت ارتباط میان نسلهای مختلف دانشکده و تداوم تعلق خاطر آنان به محیطی است که بخش مهمی از مسیر علمی و حرفهای خود را در آن گذراندهاند.
در ادامه، دکتر شکرچیزاده، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی عمران و دبیر کانون مهندسین فارغالتحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران، به اهمیت تعامل مستمر میان دانشکده و دانشآموختگان پرداخت و نقش کانون را در ایجاد و تقویت این ارتباط تشریح کرد. چنین همکاریهایی میتواند زمینهساز مشارکت مؤثرتر فارغالتحصیلان در پیشبرد اهداف آموزشی و توسعهای دانشکده باشد و ظرفیتهای علمی، حرفهای و اجتماعی آنان را در خدمت به مجموعه دانشگاه قرار دهد.

حفظ اصالت تاریخی در کنار بازسازی و بهسازی
دکتر حناچی، استاد دانشکده هنرهای زیبا و شهردار پیشین تهران، دیگر سخنران این مراسم بود. وی با اشاره به جایگاه ویژه دانشگاه تهران و دانشکده فنی، بر اهمیت حفظ اصالت معماری و هویت تاریخی این مجموعه در فرایند بازسازی تأکید کرد.
بازسازی کلاسهای قدیمی دانشگاه، بهویژه در مجموعهای با پیشینه تاریخی و فرهنگی دانشکده فنی، صرفاً به معنای نوسازی فضاهای آموزشی نیست؛ بلکه حفظ ویژگیهای معماری و نشانههای هویتی این فضاها نیز اهمیت ویژهای دارد. در همین راستا، بازسازی کلاسهای یادشده با توجه به ضرورت صیانت حداکثری از اصالت تاریخی آنها انجام شد تا ضمن فراهمشدن امکان بهرهبرداری مجدد، پیوند میان فضای فیزیکی دانشکده و خاطرات چندین نسل از دانشجویان و استادان آن نیز حفظ شود.
تجدید خاطره دانشآموختگان ورودی ۱۳۶۴ و پاسداشت یاد پیشکسوتان
در ادامه مراسم، مهندس صیفی به نمایندگی از دانشآموختگان ورودی سال ۱۳۶۴، ضمن قدردانی از تمامی افرادی که در تحقق این اقدام مشارکت داشتند، از خاطرات و پیوندهای ماندگار دانشآموختگان با دانشکده سخن گفت. وی همچنین یاد استاد فقید، دکتر صادق آذر، را گرامی داشت و به خاطرات بازدید ایشان اشاره کرد.
به گفته وی، این اقدام در آستانه چهلمین سال ورود این گروه از دانشآموختگان به دانشکده انجام شده است؛ فرصتی برای بازگشت به خاطرات دوران تحصیل و تبدیل بخشی از این تعلق خاطر به اقدامی ماندگار در خدمت به دانشکده. مهندس صیفی همچنین یاد مهندس باقرزاده، از دانشآموختگان این ورودی که سال گذشته درگذشت، را زنده نگه داشت و از جایگاه او در خاطرات و پیوندهای این جمع یاد کرد.
مهندس قلمچی، از همراهان و یاریگران همیشگی کانون، نیز در حاشیه این مراسم به اهمیت حمایت از اقدامات خیرخواهانه و ضرورت قدردانی از افرادی پرداخت که با صرف وقت، توان و منابع خود در مسیر بهبود شرایط آموزشی و حفظ سرمایههای دانشگاهی گام برمیدارند. همراهی چنین افرادی، در کنار مشارکت گروهی دانشآموختگان، نشان میدهد که مسئولیتپذیری اجتماعی و تعلق خاطر به محیط دانشگاه میتواند در قالب اقداماتی ملموس و ماندگار نمود پیدا کند.

رونمایی از کلاس ۱۵۷ به نام مهندس بازرگان
در ادامه برنامه، حاضران با حضور در کلاس ۱۵۷، از فضای بازسازیشده این کلاس نیز رونمایی کردند؛ فضایی که با همت و پشتیبانی دکتر سلطانمحمدی، از دانشآموختگان ورودی سال ۱۳۵۲ رشته راه و ساختمان، بازسازی شد. دکتر سلطانمحمدی در این بخش از مراسم، ضمن اشاره به خاطرات خود از مهندس بازرگان، یاد و نام ایشان را گرامی داشت. در پایان، کلاس ۱۵۷ به نام مهندس بازرگان نامگذاری شد تا این فضا، افزون بر کارکرد آموزشی خود، یادآور بخشی از تاریخ و میراث انسانی و علمی دانشکده نیز باشد.
دکتر سلطانمحمدی همچنین در بازسازی مدرسه علامه حلی ۵ که در جریان جنگ اخیر آسیب دیده بود، نقش داشته است؛ اقدامی که در کنار مشارکت ایشان در بازسازی کلاس دانشکده، بیانگر استمرار همراهی و مسئولیتپذیری در قبال فضاهای آموزشی است.
کانون؛ پیونددهنده دانشکده و سرمایه انسانی آن
بازسازی و بهرهبرداری از کلاسهای ۱۰۳، ۱۰۴ و ۱۵۷ را میتوان فراتر از بهسازی چند فضای آموزشی، نمونهای از همافزایی میان دانشکده، دانشآموختگان و کانون مهندسین فارغالتحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران دانست. این اقدام نشان داد که پیوند میان فارغالتحصیلان و دانشکده، حتی سالها پس از پایان تحصیل، میتواند در قالب فعالیتهایی مؤثر و ماندگار ادامه یابد.
حفظ اصالت تاریخی فضاها، توجه به نیازهای آموزشی نسل جدید و پاسداشت یاد استادان و پیشکسوتان، سه وجه مهم این اقدام بود؛ اقدامی که با مشارکت دانشآموختگان و همراهی اعضای کانون به ثمر نشست و بار دیگر اهمیت همدلی و مشارکت جمعی را در حفظ و ارتقای سرمایههای علمی و فرهنگی دانشگاه یادآور شد.
کانون مهندسین فارغالتحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران، ضمن قدردانی از دانشآموختگان یاریگر، استادان، همراهان و تمامی دستاندرکاران این طرح، امیدوار است تداوم چنین همکاریهایی زمینهساز اقدامات مؤثر دیگری در مسیر توسعه دانشکده و پاسداشت میراث ارزشمند آن باشد.
کانون مهندسین فارغالتحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران


