پایگاه اطلاع رسانی کانون فنی، دانشکده فنی:

برنامه میراث ماندگار تلویزیون اینترنتی دانشگاه تهران، گفتگویی با مهندس محمدرضا انصاری(راه و ساختمان 47)، عضو شورای عالی کانون، رییس هیات مدیره شرکت کیسون و خیر دانشگاهی، ترتیب داده است که خلاصه‌ای از آن در پی می‌آید.

مهندس محمدرضا انصاری، زاده سال 1322، کارآفرین، مهندس برتر کشور به انتخاب مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۹٢، تاکنون ۸ بار به عنوان صادر کننده نمونه کشور انتخاب شده‌است. وی همچنین در سال ۱۳۸۸ از سوی فرهنگستان علوم ایران به عنوان مهندس برجسته کشور معرفی شد.

در این برنامه تلویزیونی که نخستین مهمان آن مهندس انصاری است، محمدرضا تقی‌دخت، مدیر روابط عمومی دانشکده فنی گفتگوی مشروحی درباره فرهنگ وقف و کمک‌های مهندس انصاری به دانشکده فنی انجام داده است.

در بخشی از این گفتگو مهندس انصاری با مدرسه و دانشگاه را زادگاه آموزشی و علمی افراد دانست و گفت: «خیرین وقتی می‌خواهند، در توسعه علمی کشور نقش داشته باشند به یاد زادگاه علمی خود یعنی دانشگاه و مدرسه می‌افتند.»

وی ادامه داد: « مهم‌ترین سرمایه ما سرمایه انسانی است و کمک به توسعه انسانی باعث توسعه کشور می‌شود. منبع انسانی در واقع رگ حیات اجتماع است. انتخاب دانشگاه به ویژه زمانی که دانشگاه نیاز به کمک دارد، بسیار مهم است. این کمک‌ها با تاسیس بنیاد حامیان فنی نهادینه شد. تا پیش از تاسیس بنیاد کمک‌ها پراکنده و ناچیز بود.»

وی با اشاره به تغییر ارزش‌ها در کشور افزود: «متاسفانه ارزش‌ها در کشور تغییر کرده است. در واقع ارزش‌ها وارونه شده است. درآمد داشتن و نمایش هزینه کردن به نحوی زیاد شده و برای مردم مهم است. از طرفی کار خیر بسیار تاثیرگذار است. انسان دارای هر دوی این صفات است. هم به کار خیر علاقه دارد و هم به نوعی خودنمایی. این نوعی مبارزه در درون شخص است. در حال حاضر هم بسیاری از فارغ‌التحصیلان دانشکده فنی شرایط کمک به دانشکده را دارند، اما همین رقابت برای پول درآوردن، باعث کم‌توجهی به این سمت شده است.»

عضو شورای عالی کانون اضافه کرد: «باید دانشکده فنی و دستاوردهای خوب آن را به خیرین معرفی کرد. چه آنها که مایل به انجام کار خیر بدون نام بردن هستند، چه آنهایی که می‌خواند ازشان نام برده شود. به نظرم شما باید در سازمان خودتان در زمینه اطلاع‌رسانی سرمایه‎گذاری کنید. البته در این دو سه سال اخیر کووید 19 کمی دست شما را بسته و برایتان محدودیت ایجاد کرده است. قبلا جلسات و گردهمایی‌های مختلفی داشتید که مدیران در آن گزارش عملکرد دانشکده فنی و دانشگاه را می‌دادند. آشنایی با فعالیت‌های این دو نهاد به افراد برای کمک انگیزه می‌داد. شما گنجی را در اختیار دارید که آن علاقه و نیاز مردم به موثر بودن و کمک کردن، است. کمک کردن یک نیاز روحی است اما بسیاری از آن آگاهی ندارند. معرفی دستاوردهای دانشکده و دانشگاه در جلساتی که برگزار می‌شود، به خیرین کمک می‌کند، این ارزش بزرگ و کمبود منابع را ببینند.»

مهندس انصاری در بخش دیگری از سخنانش به توضیح درباره برنامه احداث ساختمان نوآوری و فناوری دانشگاه تهران پرداخت: «این برنامه با همراهی تعدادی از فارغ‌التحصیلان، دوستان، هم‌دوره‌ای‌ها و همکاران ما صورت پذیرفت و برای احداث این ساختمان حدود 250 میلیارد تومان تقبل شد. در مرحله اول دوستانی را که بیشتر بچه‌های فنی بودند، گرد هم آوردیم. اگر موفق به انجام این کار شویم، یک الگوی خوب از همراهی و کمک به دانشگاه است که می‌تواند بسیاری از افراد را به انجام کارهای مشابه ترغیب کند.»

وی در پایان بر نقش کلیدی سرمایه انسانی تاکید کرد و گفت: «ما کشوری هستیم که منابع مادی خدادادی بسیاری مثل نفت داریم و به همین سبب فکر می‎کنیم، بسیار ثروتمندیم. در حالی که اگر همه را بفروشیم، شاید فقط یک سال بتوانیم درست و حسابی و با سرانه یک کشور توسعه یافته زندگی کنیم. فروش و هزینه نفت نگاه اشتباهی ایجاد کرده و توجه به انسان‌ها را کم کرده است. در سال حدود 150 هزار نفر از ایران مهاجرت می‌کنند که به نوعی نخبگان کشور هستند و هزینه زیادی برای تریبت آنها صرف شده است. مهاجرت آنها یک خسارت بزرگ است.

کشوری مانند کره جنوبی سالانه حدود 600 میلیارد دلار صادرات دارد، بدون قطره‌ای نفت. صادرات سالانه ما به چیزی حدود 100 میلیارد دلار می‌رسد. مالزی با تکیه بر جمعیت 30 میلیونی خود، سالانه 270 میلیارد دلار صادرات دارد.

همسایه ما ترکیه در سال 1980 سه میلیارد دلار صادرات داشته در سال گذشته این رقم به 220 میلیارد دلار رسید. صادرات در تولید رونق ایجاد می‌کند و عوارض بیکاری را از بین می‌برد. توجه به دانشگاه و بنگاه‌های تجاری که بعد از دانشگاه شکل می‌گیرد، توجه به سلول‌های سرمایه انسانی است. این بزرگ‌ترین سرمایه ماست.»

مشروح این گفتگو را می‌توانید در اینجا و اینجا  https://tv.ut.ac.ir/video دنبال کنید.