شب دانشکده فنی
هشتصدوششمین شب از سلسله شبهای بخارا که به "شب دانشکده فنی" اختصاص داشت، عصر 29دیماه 1403 در تالار شهید چمران دانشکده فنی دانشگاه تهران برگزار شد.
پایگاه اطلاع رسانی کانون فنی:
هشتصدوششمین شب از سلسله شبهای بخارا که به "شب دانشکده فنی" اختصاص داشت، عصر 29دیماه 1403 در تالار شهید چمران دانشکده فنی دانشگاه تهران برگزار شد.
در این برنامه که به مناسبت نودمین سالگرد تاسیس دانشکده فنی دانشگاه تهران توسط مجله فرهنگی و هنری بخارا و کانون مهندسین فارغالتحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران ترتیب یافته بود، از «ویژهنامه دانشکده فنی» مجله بخارا رونمایی شد. در این نشست جمعی از مسئولان دانشکده فنی و کانون، مسئولان مجله بخارا و جمعی از فارغالتحصیلان و دانشجویان فنی حضور داشتند.
علی دهباشی، سردبیر مجله بخارا، شب دانشکده فنی را با پخش کلیپی شبهای مختلف مجله بخارا افتتاح کرد.
در ادامه مهندس بیژن نامدار زنگنه به عنوان نخستین سخنران، به شرح خاطرات خود از زمان دانشجویی خود و تاثیر دانشکده فنی در فضای اجتماعی و سیاسی آن دوره پرداخت.
وی با اشاره به قدرت گرفتن گروههای چریکی در دهه پنجاه به خصوص سالهای 49 و 50 خاطرنشان کرد: روسای این گروهها، همه بچه فنی بودند و این نشان دهنده فضای سیاسی در فنی بود. آن سالها اوج مبارزات سیاسی و بعدها مبارزات چیریکی دانشجویان بود. فضای فنی در اختیار گروههای چپ و مسلمان بود.
به گفته وی بخشی از این فضا متاثر از جنگ سرد در دنیا بود. وی ادامه داد: در آن زمان بحث آزادی و دموکراسی برای ما مطرح نبود و مفهوم توسعه نیز شناخته شده نبود. بیشتر به نجات محرومان از دست استعمارگران فکر میکردیم.
مهندس زنگنه در پایان دیدگاه کنونی خود را تشریح کرد: امروز معتقدم اولویت اول ایران است. دوم آنکه باید از خشونت پرهیز کرد. سوم هر تحولی باید تدریجی باشد. چهارم تعامل با دنیا ضروری است. پنجم نفی ایدئولوژی در کشورداری است. ششم تکیه بر مردمسالاری و خرد جمعی در کشورداری و پاسداشت آزادی است.
سخنران بعدی دکتر مقصود فراستخواه، جامعهشناس، در سخنان خود به نارضایتی تاریخی ایرانیان اشاره کرد و گفت: این نارضایتی و حس آرزوهای از دست رفته حتی در اشعار خیام و حافظ و سعدی هم مشهود است.. تجربه زیست در این سرزمین، تجریه آرزوهای فروخورده است.
وی بر نقش مهم رویا و خاطره در نبوغ ایرانی تاکید کرد و افزود: به همین دلیل داستان و روایت برای ایرانیها مهم است. فنیها هم از داستان خود با چنگ و دندان مراقبت میکنند. امشب در واقع داستان ناتمام 90 سال پویش و تلاش است.
دکتر فراستخواه برخی از سنتهای نیکوی فنی مانند اقامت استاد در دانشگاه را شرح داده و گفت: در کنار ایین سنتها فنی بینقص هم نبود. فنی یک قلعه مردانه بود که دختران بدون دعوت به آن وارد شده و آن را تسخیر کردند.
به گفته وی زمانی فنی موفق بوده که توانسته در دو حوزه علم و سیاست با حفظ قلمرو فعال باشد.
وی فنی را مانند یاران یک پروسه ناتمام دانست و گفت: فنی هنوز آرزوهای فروخوردهای دارد و ما باید برای تحقق آن به فنی پلاس بیاندیشیم. یعنی فنی به اضافه مکان اجتماعی و سپهر عمومی. پرورش مهندس تنها در چارچوب دانشکده حاصل نمیشود. بلکه لازم است فنی با نهادهای اجتماعی، صنوف و فضاهایی مانند همین بخارا در ارتباط باشد.
سخنران بعدی مراسم دکتر محمود نیلی احمدآبادی، استاد دانشکده فنی، بود که به بررسی فنی از نگاه دیگران پرداخت.
دکتر نیلی که فارغالتحصیل دانشگاه شیراز است، در خصوص تاثیرگذاری فنی در جو سیاسی و علمی کشور به ویژه در سالهای قبل از انقلاب گفت: دانشکده فنی یکی از کارآمدترین و پیشروترین نهادهای کشور بوده و هست. این دانشکده جزو معدود دانشکدههایی است که علاوه بر زمینه علمی در زمینه اجتماعی و سیاسی هم فعال بوده و تاثیرات بسیاری بر جامعه گذاشته است.
به گفته وی یکی از ضعفهای فنی در حال حاضر جنبه بینالمللی بودن دانشکده است. یعنی حضور دانشجو و استاد خارجی در دانشکده که پس از انقلاب تقریبا به صفر رسیده و این مساله
در رتبهبندی دانشکده تاثیر میگذارد.
دکتر نیلی با اشاره به سابقه آموزش عالی در فنی از دوره تاسیس دارالفنون گفت: هیچ دانشکدهای بادقتتر و حسابشدهتر از فنی تاسیس نشده است. قانون دانشگاه تهران و به تبع آن دانشکده فنی بسیار دقیق تدوین شده است.
وی خاطر نشان کرد: متاسفانه از چندیین سال قبل محدودیتهای بسیاری برای داشگاه در انتخاب دانشجو و استاد ایجاد شده است. به عنوان نمونه من بعد از چندین سال هنوز نمیدانم، سازمان سنجش به چه شکل دانشجو را انتخاب میکند.
دکتر نیلی با تاکید بر مشکل سیاستزدگی در فنی ادامه داد: به دلیل سیاستزدگی این دانشکده، در اغلب مسایل فنی درگیر خشونت میشده است. مثلا در شرایطی که به کوی دانشگاه حمله میشد، به وضوح پس از این وقایع، افت تحصیلی در بین دانشجویان دیده میشد.
وی افزود: به خاطر ویژگیهای مثبت بسیار فنی، باید این نهاد را پاسداشت و پاسداشت آن هم این است که اجازه دهیم خودش باشد.
دکتر محمد شکرچیزاده، دبیر کانون، از آنجا که به دلیل فوت پدرشان در تهران حضور نداشت، پیامی تصویری برای شب دانشکده فرستاده بود که در ادامه مراسم پخش شد.
وی در این پیام به چگونگی شکلگیری ایده شب دانشکده فنی و کار یک ساله کانون و بخارا برای برگزاری این مراسم اشاره کرد و گفت: ایده اولیه این برنامه از سوی مهندس مهنا طرح شد و با استقبال آقای دهباشی این ایده شکل گرفت.
وی ضمن تشکر از علی دهباشی افزود: در این شماره از بخارا روایتهای افرادی که 9 دهه به عنوان استاد یا فارغالتحصیل برجسته در دانشکده تاثیرگذار بودند، منتشر شده است. بخارا بستر مناسبی بود که ما از آن بهره بردیم و بخشی از تاریخ شفاهی دانشکده را روایت کردیم.
مهندس علیرضا مهنا، سخنران بعدی مراسم بود که به شرح اجرای ایده شب دانشکده فنی و اختصاص این شماره بخارا به مقالات با موضوع فنی پرداخت.
وی با اشاره به پروژههایی که در دهه در کانون به مناسبت تاسیس فنی شکل گرفته گفت: به جز یک مورد هیچ کدام از این پروژهها کار متخصص امر نبوده و خود ما آنها را تدوین کردهایم.
وی همچنین به انتشار کتابی با عنوان "آموزش مهندسی معدن در دانشکده فنی" نوشته دکتر فریدون قاسمی در وزارت صنایع و معادن اشاره کرد. این کتاب به روایت گاهشمار آموزش مهندسی معدن در دانشکده فنی میپردازد.
مهندس مهنا با اشاره به تدوین کتاب تاریخ دانشکده فنی به مناسبت 60 سالگی دانشکده فنی در کانون، گفت: این کتاب به طور خلاصه تاریخ دانشکده فنی را روایت میکند. به مناسبت هفتادمین سال تاسیس فنی نیز یک ویژهنامه منتشر کردیم که به مصاحبه با فارغالتحصیلان برتر فنی اختصاص دارد. برای هشتادمین سال تصمیم گرفتیم یک نفر از بیرون تاریخ دانشکده فنی را روایت کند و به این ترتیب این تاریخ توسط دکتر فراستخواه نگاشته شد.
وی همچنین به تدوین کتاب 5 هزار سال مهندسی ایرانی اشاره کرد که هدف از نگارش آن بیان قدمت مهندسی در ایران بوده است.
مهندس مهنا تاکید کرد: ما باید وقایع را بدون غرضورزی و سوگیری روایت کنیم و قضاوت و تایید را به عهده تاریخ و جامعه بگذاریم. ما از امروز ده سال فرصت داریم تا برای جشن یک قرنی دانشکده تاریخ گاهشمار دانشکده را تدوین کنیم.
ورود تنها 50 زن به دانشکده فنی از ابتدای تاسیس تا سال 50 و از دست دادن 35 دانشجو در سالهای منتهی به 1357 از دیگر موارد مورد اشاره مهندس مهنا بود که هر کدام به نوبه خود در جو داشنکده تاثیرگذار بوده است. وی تاکید کرد: ما موظفیم روایتی صادقانه از آنچه انجام دادهایم برای آیندگان باقی بگذاریم.
در انتهای از شماره 166 مجله بخارا «ویژهنامه دانشکده فنی» با حضور مهندس بیژن نامدار زنگنه، دکتر مهدی قاسمیه، رییس دانشکده فنی، دکتر مقصود فراستخواه، دکتر محمد کمرهای، رییس شورای عالی کانون، دکتر محمود نیلی احمدآبادی، دکتر آخوندی و مهندس مهنا، رونمایی شد و لوح تقدیری از سوی کانون به علی دهباشی، سردبیر این مجله اهدا شد.





